یکسان ایران سیاسی فرزندان شورای شهر اصلاح طلبان

یکسان: ایران سیاسی فرزندان شورای شهر اصلاح طلبان انتخابات شورای شهر اخبار سیاسی و اجتماعی

گت بلاگز اخبار اجتماعی دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران

ممکن است وقتي کسي راجع به ناامني غذايي حرف مي زند ذهنتان به سمت تصاويري که از مردم قحطي زده در بعضي از کشورهاي آفريقايي ديده ايد، برود ولی واقعيت اين است که مفه

دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران

دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران

عبارات مهم : امنيت

ممکن است وقتي کسي راجع به ناامني غذايي حرف مي زند ذهنتان به سمت تصاويري که از مردم قحطي زده در بعضي از کشورهاي آفريقايي ديده ايد، برود ولی واقعيت اين است که مفهوم امنيت غذايي با چيزي که شما در ذهنتان داريد، تفاوت دارد و در همين کشور خودمان عده زيادي از مردم دچار ناامني غذايي هستند. اين عنوان را ديروز رئيس دفتر اصلاح تغذيه جامعه وزارت بهداشت ضمن سخنانی تأييد کرد.

دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران

زهرا عبداللهي به ايسنا گفت: «هفت استان کشور درگير ناامني غذايي هستند و به همين دليل هم تمرکز وزارت بهداشت بيشتر روي اين استان هاست. وزارت بهداشت براي جلوگيري از ناامني غذايي روي اصلاح الگوي غذايي مردم در مناطقي که از نظر غذايي ناامن هستند، کار مي کند. همچنين سعي مي کند با برنامه هاي آموزشي و فرهنگ سازي به مردم آموزش دهد که چگونه از منابع موجود بهترين استفاده را داشته باشند. شناسايي و ترويج غذاهاي بومي و سنتي مناطق متفاوت که در حال فراموشي هستند نيز جزء اين کارها قرار دارد. همچنين به آنها آموزش مي دهيم که از اسراف مواد غذايي خودداري کنند و روش هاي پخت، تهيه و نگهداري مواد غذايي را اصلاح کنند.»

عبداللهي به اجراي برنامه مکمل ياري آهن، ويتامين «دي» و «آ» براي کودکان، نوجوانان، مادران باردار و گروه هاي آسيب پذير از طريق شبکه هاي بهداشت و درمان هم اشاره کرد و گفت: «ادامه برنامه غني سازي مواد غذايي مثل آرد، روغن و شير از جمله اقداماتي است که وزارت بهداشت دنبال مي کند و در قالب سند ملي تغذيه و امنيت غذايي، سياست هاي تغذيه اي کشور تا سال 1404 مشخص شده است است.» رئيس دفتر اصلاح تغذيه جامعه وزارت بهداشت ادامه داد: «وزارت بهداشت براي هفت استان در معرض خطر ناامني غذايي، از سال گذشته برنامه هاي ويژه اي را با حمايت شرکت مديريت و برنامه ريزي در نظر گرفته است.

ممکن است وقتي کسي راجع به ناامني غذايي حرف مي زند ذهنتان به سمت تصاويري که از مردم قحطي زده در بعضي از کشورهاي آفريقايي ديده ايد، برود ولی واقعيت اين است که مفه

در رأس اين برنامه ها، شناسايي خانوارهاي ناامن غذايي و پيداکردن علت آن هست. اجراي پروژه هاي توانمند سازي براي درآمدزايي خانواده ها در راستاي تأمين امکان مالي براي اصلاح وضعيت تغذيه و همچنين توانايي توليد موادغذايي نيز بخش ديگري از اين کارها هست. اين برنامه در استان هاي سيستان وبلوچستان، کهگيلويه وبويراحمد، هرمزگان، بوشهر، کرمان، بندرعباس و ايلام اجرا مي شود. يکي از پيامدهاي خشکسالي، تأثير بر امنيت غذايي مردم هست. در چنين شرايطي بايد تمهيداتي انديشيد که از اين مسئله جلوگيري شود؛ براي مثال با توجه به بحران کم آبي در مناطق گرم و خشک، کشاورزي بايد به سمت توليد محصولاتي که به آب کمتري نياز دارند، برود. توليد يک کيلوگرم حبوبات که 50 ليتر آب نياز دارد، در مقايسه با گوشت که حدود 25 هزار ليتر آب صرف آن مي شود، به صرفه تر است.»

عبداللهي، يکي از کارها مؤثر در زمينه پيشگيري از بروز ناامني غذايي را جلوگيري از اسراف و هدردادن مواد غذايي دانست و گفت: «درحال حاضر، حدود 30 درصد مواد غذايي در کشور دور ريخته مي شود. زماني که با بحران کم آبي و خشکسالي روبه رو هستيم بايد از اسراف و هدررفتن موادغذايي جلوگيري کرد. بحث فرهنگسازي، آموزش تغذيه و توانمندکردن مردم نيز بايد مدنظر قرار گيرد تا از منابع در دسترس به درستي استفاده شود تا به اين ترتيب با کمبودهاي تغذيه اي روبه رو نشويم.»

رئيس دفتر اصلاح تغذيه جامعه وزارت بهداشت با بيان اينکه در همه بخش ها مقابله با ناامني غذايي و خشکسالي، جزء اولويت برنامه ها و سياست ها قرار گرفته هست، گفت: «وزارت جهاد کشاورزي به عنوان متولي توليد و امنيت غذايي از اين مسئله آگاه هست. مراجع و شرکت هاي بين المللي هم اين مسئله را به کشورها اعلام کرده اند. اين وزارتخانه نيز براي اينکه با مسئله ناامني غذايي در شرايط بحران مواجه نشويم در سياست هاي توليد مواد غذايي برنامه هايي دارد که نوع کشت را با وضعيت کم آبي و آب و هوايي و مناسب با منطقه تطبيق مي دهد. همچنين در برنامه ششم توسعه ديده شده است است که وزارتخانه ها در قالب برنامه هاي جاري خود به اين مسئله توجه کنند.»

دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران

گروه هاي فراموش شده

امنيت غذايي موضوعي است که مدت هاست ازسوي نهادهاي متفاوت داخلي و بين المللي پيگيري مي شود. مجامع علمي به اين نتيجه رسيده اند که در کشور ما ميزان مصرف پنج گروه اصلي مواد غذايي مشمول بر غلات، پروتئين، ميوه، سبزي و لبنيات در بين خانوارهاي مورد بررسي در شهر و دِه با ميزان استاندارد آن فاصله دارد. ميزان مصرف گروه غلات با دهک هاي درآمدي رابطه منفي و ميزان مصرف مواد پروتئيني با آن رابطه مثبت دارد. مصرف دو گروه ميوه و سبزي و لبنيات با سطح درآمد ارتباط معنی داري ندارد. تفاوت معني دار الگوي مصرفي خانوارها با ميزان مورد نياز، نشان دهنده نبود آگاهي مناسب در بخش تغذيه در کشور هست. افزايش سطح قيمت مواد غذايي در کشور عامل ديگري است که امنيت غذايي در کشور را تهديد مي کند.

ممکن است وقتي کسي راجع به ناامني غذايي حرف مي زند ذهنتان به سمت تصاويري که از مردم قحطي زده در بعضي از کشورهاي آفريقايي ديده ايد، برود ولی واقعيت اين است که مفه

يک جامعه يا يک خانواده، زماني در امنيت غذايي به سر مي برد که همه اعضاي آن در هر زماني دسترسي به مواد غذايي کافي و سالم براي يک زندگي سالم و فعال داشته باشند؛ البته امنيت غذايي به معني تضمين وجود يک تغذيه مناسب نيست. امروزه امنيت غذايي تبديل به يکي از دغدغه هاي اصلي کشورهاي درحال توسعه شده است است زيرا ناامني غذايي باعث ايجاد آسيب در بخش سلامت، بهره وري و در موارد حاد تهديدي براي حيات انسان ها به شمار مي رود. حدود 842 ميليون نفر در کل دنيا بين سال هاي 13-2011 از سوءتغذيه زحمت مي بردند؛ يعني 12درصد از جمعيت جهان. به عبارت ديگر، از هر هشت نفر در دنيا، يک نفر دچار سوءتغذيه است و اکثر اين افراد گرسنه (826 ميليون نفر) در کشورهاي در حال توسعه زندگي مي کنند.

تأثير امنيت غذايي در توسعه انساني و به دنبال آن توسعه اقتصادي- اجتماعي کشورها مورد اجماع همه محققان اقتصادي- اجتماعي هست. تحقق امنيت غذايي منوط به سه عامل اصلي مشمول بر دسترسي فيزيکي به غذا در بازار يا در سطح جامعه، توانايي افراد جهت دسترسي به منابع غذايي موجود و مصرف آن به ويژه کساني که در برابر ناامني هاي غذايي آسيب پذيرترند، مانند کودکان و زنان و در آخر توانايي فيزيولوژيک براي هضم و جذب مواد غذايي مصرف شده است هست؛ بنابراين هنگامي امنيت غذايي در جامعه اي حکمفرماست که همه افراد جامعه اعم از زنان، مردان و کودکان به معيارهاي تغذيه کافي دسترسي دارند و در پي آن، توانايي دستيابي به حداقل هاي کارکرد انساني را خواهند داشت.

دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران

به اين ترتيب، ناامني غذايي به هرگونه اختلال در دسترسي افراد به مواد غذايي سالم و کافي، سطح توليد و قيمت محصولات کشاورزي و همين طور درآمد افراد اطلاق مي شود. نتايج مطالعات در سرتاسر دنيا نشان مي دهد که ناامني غذايي در اقشار کم درآمد جامعه شيوع بيشتري دارد. گروه آسيب پذير جامعه مشمول بر گروه هاي کم درآمد، هنگامي که احساس ناامني غذايي مي کنند، تصميم مي گيرند دارايي هاي اندک خود را به منظور تهيه غذا براي خانواده بفروشند، حتي دارايي هايي که به عنوان منبع درآمد تلقي مي شود؛ مثل احشام، چرخ خياطي، دوچرخه و چيزهايي از اين قبيل. به اين ترتيب فقر براي اين گروه از خانوارها دائمي خواهد شد و به اين ترتيب نه تنها آينده اين افراد بلکه آينده فرزندانشان با تهديدهاي جدي مواجه خواهد شد. کودکان آنها دچار سوءتغذيه خواهند شد و رشد کافي نخواهند داشت. يکي از قطعي ترين يافته ها در تحقيقاتي که در باب توسعه صورت گرفته، اثر منفي فقر بر رشد کودکان هست؛ بنابراين دور باطل فقر، تمامي کساني را که در گرد آن هستند، به دام خود مي کشاند و بيشترين آسيب خود را بر کودکان وارد مي کند. در اين هنگام است که فقر از نسلي به نسل ديگر به ارث مي رسد و فرزندان والدين فقير را گرفتار خود مي کند.

افزايش قيمت مواد غذايي و امنيت

اثر افزايش قيمت مواد غذايي روي افراد فقير به صورت آشکاري بيشتر از سايرين هست. فقير ترين افراد در کشورها چه در بخش شهري و چه در بخش روستايي، بيشترين سهم درآمدشان صرف خريد مواد غذايي مي شود. اين درحالي است که اين قبيل از خانوارها از دارايي هايي مانند زمين و از اين قبيل بي بهره هستند؛ بنابراين در برابر افزايش قيمت ها بيش از سايرين آسيب پذير هستند.

با افزايش قيمت مواد غذايي، خانوار هاي فقير عادت هاي غذايي خود را تعديل مي کنند؛ به اين ترتيب که يا از مصرف مواد غذايي خود کم مي کنند يا ميزان مصرف را ثابت نگه داشته و مواد غذايي ارزان تر با ارزش غذايي کمتر مصرف مي کنند. در اين شرايط معمولا مصرف حبوبات اوج مي رود و در برابر مواد مغذي مانند شير، گوشت و سبزيجات کمتر مصرف مي شود.

نرخ فقر شديد نيز مي تواند نشانگر خوبي براي وجود ناامني غذايي باشد. قیمت فقر شديد نشان دهنده درصدي از افراد است که از حداقل منابع پولي جهت دسترسي به سبد غذاي استاندارد محرومند؛ بنابراين در محاسبات اين نوع از قیمت فقر، هزينه هاي تأمين مسکن، پوشاک، سلامت و ساير هزينه هاي معمول زندگي از بین بردن مي شود. با استفاده از اين قیمت مي توان پيش بيني کرد چنددرصد جامعه از سوءتغذيه و گرسنگي زحمت مي برند. هنگامي که اين نسبت در جامعه اي رو به افزايش باشد، تعداد کساني که هر روز در اثر فقر چشم انداز سلامتشان به خطر مي افتد، افزايش مي يابد.

اخبار اجتماعی – وقایع اتفاقیه

واژه های کلیدی: امنيت | تغذيه | برنامه | بهداشت | مواد غذايي | اخبار اجتماعی

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs